Contact Us    |    SiteMap      |     Credit & Copyright Bangweulu beleeft haar eerste Bloodscenting day! Mol (Belgie), zaterdag 10 november. De eerste Bloodscenting Day. Bangweulu heeft meegedaan aan het eerste  bloodscenting evenement in België welke was georganiseerd door Kastor's Home. We moesten er `s morgens om 9:00  zijn dus voor de zoveelste keer moesten we op zaterdag weer vroeg op! We waren met een auto vol, Janissa , Nicole,  Leo, ikzelf, Kibali en Bangweulu.    Het was nog wel even zoeken naar het adres, we wisten niet dat het gewoon bij  Kastors Home thuis was. We hadden het adres in de Mio gezet en in ieder geval die  richting op gegaan, gelukkig was het adres goed! Nadat iedereen er was kregen we een kleine toespraak over hoe en wat en hoe we  ingedeeld waren. De eerste groep ging vertrekken, het was een groepje van drie RRB  die gingen met hun eigen auto onder begeleiding van Koen Vleugels naar het gebied  waar hun spoor lag. Iedere hond heeft zijn eigen spoor, dat was weg gaaf!   Ja, en toen moesten we dus weer wachten. Om de tijd wat te doden (toepasselijk)  gingen we met de rest van de groep een wandeling maken rond het huis van Geertje  en Koen, dat was gewoon een bos wandeling in hun achter tuin! Te gek was dat echt  leuk om met zo veel RRB te wandelen en kletsen. De honden vonden het heerlijk zo`n  stuk wandelen en ravotten met elkaar. Ik durfde Bangweulu niet los te laten aangezien  bij haar het jacht instinkt erg aanwezig is zodat de kans groot was dat mevrouw hem  zou peren! Staat een beetje raar als ze met een konijn aankomt (haha).   De eerste groep was terug! Nu waren wij aan de beurt, met nog een ander vrouwtje,  op naar de locatie. We hadden geen idee waar we naar toegingen en bleven maar  achter Koen aanrijden, daarom duurde het zo lang dachten we. We hebben zeker wel een kwartier gereden maar we zijn  er gekomen. Het was een mooie ruime plek met hier en daar wat bos.  We waren het eens dat die andere RRB als eerst mocht beginnen, dan konden wij nog even afkijken hoe het in zijn werk  ging. Het is een heel leuk lief teefje ze had nog nooit aan speuren gedaan maar ze deed het ontzettend goed voor een  eerste keer heel knap!   Ik vond wel dat het spoor erg kort was, ongeveer 50 meter. Met speuren op de club zijn we wel wat anders gewend maar  dit is natuurlijk heel anders. Onze honden (Kibali en Bangweulu) hebben dit nog nooit gedaan en ik was dan ook bang dat  Bangweulu het niet zou doen of dat ze het niet zou snappen wat ze moet doen. Er waren nu nog twee sporen over, een  moeilijke en een iets minder moeilijke. Ik durfde de moeilijkste wel aan met Bangweulu zij heeft wel vaker een spoor fout  gelopen, dus als het niet lukt niets verpest. Kibali daar in tegen loopt vaak heel goed en als zij dan fout loopt! is dat wel  jammer dus de kans op slagen is voor haar veel groter! Zo gezegd zo gedaan, ik ging als tweede. Koen legde uit waar het aanschietpunt van de ree was, daar stond een tak  schuin tegen een boom en voor dat ik daar heen ging legde ik mijn speur lijn uit en zette haar op het speurtuig vast. We  liepen langzaam richting bloed en plukjes haar e.d en ik was benieuwd wat er nu ging gebeuren. Een beetje verbaast  stond ze erbij en snuffelde op de goede plaats, er ging waarschijnlijk van alles door haar koppie heen en zette tenslotte  alles op een rijtje van hoe te handelen! Nog een keer snuiven, dan nog een keer, steeds dieper en keek toen plotseling op  van waar is hij! Toen rook ze nog een keer aan de plek heel diep, ik dacht dit is het moment waar op ik “zoek” moet  zeggen, normaal krijg ze geur uit een zakje of een voorwerp nu kreeg ze niets aangeboden en moest haar honden instinkt  het zelf doen.    Zowaar er kwam beweging in haar heel zelf verzekert zet ze haar neus op de grond en liep over het spoor, het spoor werd  door Koen uitgezet met pootjes, hij loopt met een soort schoen met reeën pootjes er aan en die pootjes zetten geur af in  het bos af en toe komt er wat bloed bij. Ze deed het tot nu toe heel goed! Maar te vroeg gejuicht, ze bleef weer staan en  begon weer op de grond goed te snuiven en te snuffen, ze maakte snuf geluiden die ik nog nooit van haar gehoord had.  Ze nam de tijd, echter ging bij mij door mijn hoofd alle speurlessen die ik had gehad van wat doe je als…… Ja het leek alsof ze voor haarzelf bezig was maar dan was ze toch anders. Moet ik haar nu toch weer opnieuw aanzetten  tot speuren of haar “eruit trekken” zoals dat heet? Er ging van alles door me heen, maar gelukkig liet ik haar gewoon haar  gang gaan en daar ging ze weer! Neus op de grond en liep keurig precies op het spoor door en ja hoor ze bleef weer een  keer staan maar ik gaf haar de tijd en ging en daar ging ze weer. Koen zij dat het spoor over de boom liep zodat ik wist  hoe ze moest lopen, ik wist niet hoe ik dat moest benaderen dus ik deed maar net als of het een kruispunt was, daar leek  het ook wel een beetje op. Ik gaf haar wat meer lijn en hield zelf wat in met lopen. Ze liep met haar neus tegen de boom  aan bleef staan stak haar neus voor de eerste keer omhoog en snoof, liep links langs de boom neus weer omhoog en  goed snuffend met haarbek open. Daar ging ze weer nu over de boom heen haar neus weer aan de grond en zette een  sprintje (lijn dus goed strak houden) aan naar een boom rechts van het pad. Hier draaide ze om de boom en schok zich te  pletter ging plat op de grond liggen maar herstelde zich gelijk door dat haar nieuwsgierigheid groter was dan de schrik! Ik begon haar te prijzen door braaf, goedzo en wat knap te roepen! Ze begon aan het velletje van de ree te ruiken en werd  erg opgewonden en ging steeds enthousiaster te reageren ze was er niet meer weg te halen ze begon te likken en hapte  er ook even in, heerlijk dacht ze vast! We hebben het velletje voor de foto opengelegd dat was heel interessant voor haar  overal zat ze met haar neus tussen. We bespraken even hoe het was gegaan en Koen zij dat ze het super had gedaan  precies op het spoor en is er niet van af geweest, de plekken waar ze stil bleef staan! Ja, waar ik dacht van Oh nee wat nu  dat waren ligplekken van de ree, daar verandert de geur van de ree en die geur moet ze goed in haar opnemen en verder  speuren met de nieuwe geur, doet ze dat niet dan is ze een stuk verder het spoor kwijt, maar ze deed het prima nam de  tijd om de nieuwe geuren in haar op te nemen en liep het spoor goed uit! ”Geslaagd” We waren super trots op haar.   Ik kreeg Bangweulu bijna niet mee, we liepen terug naar het begin van het pad maar het koste me echt moeite om haar  mee te krijgen ze deed alles voor dat velletje en was aardig opgefokt (positief gezien). Nu was Nicole met Kibali aan de  beurt. Van Nicole hebben we hele mooie foto`s kunnen maken met Kibali kijk maar bij de foto`s. Het speuren ging ook  perfect je bekijkt het natuurlijk van een afstand en het laatste stuk zagen we niet maar ze deed het heel goed, als je meer  over haar wilt weten kijk dan op www.el-faiyum.nl   Voor ons gevoel waren we alle drie zo klaar, waarom duurde het dan zo lang bij die anderen! De heen en terug reis  duurde langer dan het speuren, nou ja het was heel leuk om te doen echt een hele ervaring!   Bij terugkomst kregen we een glaasje jenever die hebben Niek en ik gedeeld. Niek was gelijk bezopen (zie foto`s) en we  hadden pret voor tien. We kregen een heerlijke uiensoep met brood en wat te drinken we lieten dit ons heerlijk smaken!   De rest van de groep was al aan de warme maaltijd zij hadden de soep toen wij aan het speuren waren, maar dat maakte  voor ons niet uit. Later begonnen wij aan onze reeën maaltijd, het smaakte heerlijk, we kregen gebakken paprika met  uien, een soort van hachee van reeën vlees en vers gebakken aardappeltjes.    Omdat het erg was uitgelopen werd er geen tweede spoor meer uitgezet, we waren zeer teleurgesteld, dat was een  tegenvaller! Maar wel begrijpelijk in plaats daarvan deden ze “schotvast” oefeningen. We moesten met zijn allen achter  het huis, daar hadden ze nog een hele grote tuin met behendigheidstoestellen staan. Daar werden een paar schoten  afgevuurd met een alarmpistool, je moest met je hond spelen en onderwijl schoten zij een schot af. Op een gegevenogenblik stond ik tijdens het spel op haar poot en precies op dat moment ging het schot! Ik hoopte dat ze  er niet op zou reageren maar een schot later sprong ze wel tegen mijn rug op!   Jammer ik hoop dat het nog goed komt.    Het ging heel goed en Bangweulu reageerde nergens op en ging gewoon door met spelen. Terug in de schuur kwam Koen naar ons toe. Hij zou voor ons nog een spoortje achter het huis uit zetten, dat vonden wij  heel erg aardig en leuk. We zagen de eend al voorbij komen.   Daar gingen we, met zijn zessen en twee honden, buiten was het al aardig donker geworden. Janissa had haar “Botte”  (Belgisch voor laarzen) aan en Koen zijn zoon liep ook mee. Kibali mocht als eerst en deed het heel goed ze liep keurig  op het spoor En vond de eend, zeer interessant was dat daarna was Bangweulu aan de beurt de jongen ging een spoor  uit zetten met Koen. Daar gingen we weer laten ruiken aan het aanschiet punt diep snuffen Koen liet toen zijn handen  ruiken omdat hij de eend vast had gehad en daar ging ze!   Bangweulu liep keurig een spoor alleen was het niet het eenden spoor maar Koen zijn spoor precies waar hij had gelopen  ze vond de eend wel maar niet via het eenden spoor,maar Koens spoor is ook een spoor! Ik denk dat we de mist in gingen  toen ze aan Koen zijn handen rook dat is ze gewend om te doen, op mensen speuren. Maar even goed was het een goed  uitgelopen spoor! We kregen na afloop allemaal een mooie diploma en we konden terug kijken op een lange maar  heerlijke dag. Nu op naar huis! Bij aankomst stond de koffie met cake al klaar en het was nu wachten totdat iedereen er was. Achteraf duurde dat  wachten voor ons gevoel wel erg lang, het idee dat we toch wat later uit ons bed konden komen voelde aan als “jammer”.  Ondertussen lieten ze een film over de jacht zien, dat was wel interessant maar ook wel zielig, wij zijn nog niet schotproef  op dat gebied.   Info